Najczęstsze przyczyny wad wymowy:

  • niemowlęcy sposób połykania
  • brak pionizacji języka
  • nieprawidłowy zgryz
  • zaburzenia toru oddechowego
  • okresowe zaburzenia słuchu
  • problemy emocjonalne

Drogi Rodzicu!

Koniecznie udaj się do logopedy, gdy Twoje dziecko:

  • podczas artykulacji wsuwa język między zęby lub ociera nim o wargę (w każdym wieku jest to wada która się utrwala)
  • niepokoją cię zmiany anatomiczne w budowie narządów mowy lub masz wątpliwości, czy dziecko dobrze słyszy
  • dziecko nawykowo mówi przez nos
  • kończąc 3 lata nie wymawia którejkolwiek z samogłosek ustnych czyli a, o, u, e, i, y oraz spółgłosek: m, n, b, p, f, w, k, g, ch, l, j, ł, t, d, ś, ź, ć, dź, ń
  • po ukończeniu 4 roku życia dziecko zamienia głoski dźwięczna na bezdźwięczne: d na t, w na f, g na k, b na p
  • twoje dziecko nie jest zainteresowane mową
  • dziecko nie rozumie prostych komunikatów słownych
  • gdy jego zasób słownictwa ogranicza się zaledwie do kilku dźwięków lub słów
  • gdy nie oddycha nosem
  • gdy ma otwartą buzię
  • gdy masz problem nawiązania z nim kontaktu wzrokowego
  • gdy nie potrafisz poradzić sobie z jego nawykami karmienia
  • twoje dziecko nadal korzysta ze smoczka
  • dziecko karmione jest butelką
  • gdy nikt poza Tobą go nie rozumie

Najważniejszym elementem każdej terapii logopedycznej, poza systematycznością, jest współpraca z rodzicami dziecka. Nawet najlepiej prowadzona terapia, bez zaangażowania ze strony rodziców, nie przyniesie oczekiwanych rezultatów. Rodzice, zgodnie ze wskazówkami logopedy wykonują ćwiczenia z dzieckiem w domu.

Profilaktyka logopedyczna:

  • o ile oczywiście jest to możliwe, dziecko należy karmić piersią, a następnie łyżeczką
  • uczyć picia z kubeczka
  • jak najwcześniej odstawić smoczek i butelkę
  • nie pozwalać ssać kciuka
  • gdy wyrzynają się ząbki, podawać dziecku twarde pokarmy do gryzienia i przeżuwania (marchewka, jabłko, skórka pieczywa)
  • uczyć dziecka oddychania przez nos (gdy jest to konieczne udrażniać nos – woda morska i aspirator)
  • dbać o dobry kontakt emocjonalny z dzieckiem (przytulać, głaskać, śpiewać, czytać, opowiadać, odpowiadać na jego dźwięki)
  • mówić do dziecka prostym językiem (wolno, wyraźnie, nie stosować zdrobnień, patrzeć dziecku w oczy, używać gestów i mimiki)
  • w przypadku jakichkolwiek wątpliwości skorzystać z pomocy specjalistów ( lekarzy, logopedy, psychologa)